خود بر آن مسائل « 1 » كلمه‌اى چند « 2 » نويسد وبموقف « 3 » عرض فرستد . هر چند اين ضعيف خود را « 4 » در محل آن نمىدانست « 5 » كه زيره بكرمان فرستد وخرما بهجر ، امّا انقياد أشارت واجب بود . آنچه « 6 » بر طريق « 7 » استعجال « 8 » در خاطر بود نوشت وبخدمت فرستاد ، وچشم انتظار بر راه « 9 » دارد كه در « 10 » رد وقبول آن بوقت نقد چه حكم رود . ديگر رسالهء كه « 11 » « رشح البال » بود مشتمل بر شرح « 12 » سوانح غيبى كه در سلوك روى نموده « 13 » وذكر واردات ذوقي كه در هر « 14 » حالي « 15 » از أحوال حركت باطن متجدد شده . وآنرا در لباس دعا ومناجاة واستعاذات بايما « 16 » واستدعا بيان فرموده . مريد مستفيد چون « 17 » از آن بحر بىپايان

--> ( 1 ) بر آن مسائل : - ته . ( 2 ) - ته . ( 3 ) وبموقع ن . ( 4 ) خود كم . ( 5 ) داشت كم . ( 6 ) - ته . ( 7 ) بطريق ته . ( 8 ) استعجال آنچه ته . ( 9 ) راه مى ته . ( 10 ) كه در : تا ن . ( 11 ) - ته . ( 12 ) - ن . ( 13 ) در سلوك روى نموده : در وقت سلوك روى نمود ته : در وقت روى نمود ن . ( 14 ) - ته . ( 15 ) حال ته . ( 16 ) واستعاذات بايما : واستعاذات أيما ته : واستعارات أيما ن . ( 17 ) - ته .